Het leven van Cornelis Kiliaan in vogelvlucht

Nu we het begin van het leven van deze taalkunstenaar hebben verteld, wordt er wat meer aandacht besteed aan hoe het Kiliaan de rest van zijn leven verging. De draad wordt weer opgepakt bij het moment dat hij net klaar was met het volgen van zijn studies aan de Universiteit van Leuven.

In deze tijd begon hij te werken voor een drukkerij in Antwerpen waar hij een tijd bleef. Hij groeide uit tot een van de belangrijkste mensen in het bedrijf en bekleedde steeds grotere functies tot hij uiteindelijk betrokken raakte bij werken die daar uparticipants_innerpage_img5itgegeven werden.

Nadat zijn moeder kwam te overlijden 1564 was hij de enige erfgenaam. Dit zorgde er in een klap voor dat hij geen zorgen meer hoefde te hebben over geld. Hij bleef nog wel werken in de drukkerij, maar hoefde zich hier dus niet meer druk over te maken. Werken voor de drukkerij van Plantijn bleef hij overigens bijna zijn gehele leven doen, tot 1604. Overigens was Plantijn zelf toen al lang overleden.

Hij kwam in de tussentijd met zijn geheel eigen woordenboek. Dit was in het jaar 1574. In 1588 kwam hij met een tweede editie hiervan en deze was nog een stuk uitgebreider. Uiteindelijk kwam de laatste en meest bekende uitgave in 1599. Dit boek is altijd gezien als een van de meest belangrijke naslagwerken voor de Nederlandse taal.

Toen Cornelis Kiliaan stopte met werken in de drukkerij in 1604 deed hij dit omdat hij ziek was geworden. Vervolgens overleed hij een aantal jaren later aan de gevolgen hiervan. Dit was in 1607. Hij werd begraven in Antwerpen, maar liet een erfenis na die voor altijd zou zijn. Op de leeftijd van 50 jaar trouwde hij met een vrouw waarmee hij later nog drie dochters zou krijgen. Zijn exacte leeftijd was niet bekend. Men weet wel dat hij rond de tachtig jaar werd, wat aardig oud was voor deze periode.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *